و اگرحساب حق است؛ پس جمع کردن مال براي چیست؟ و اگر پاداش از ناحیه خداوندمتعال حق است؛ پس تنبلی براي چیست؟ و اگر (در مقابل هر انفاقی) عوض ازسوي خداوندمتعال حقیقت دارد؛ پس بخل براي چیست؟ و اگرکیفر ازسوي خداوندمتعال آتش دوزخ است؛ پس گناه براي چیست؟ و اگر مرگ حق است؛ پس شادمانی براي چیست؟ و اگرحضور یافتن وظاهرگشتن در پیشگاه الهی حق است؛ پس نیرنگ وحیله براي چیست؟ و اگرشیطان دشمن است؛ پس غفلت براي چیست؟ و اگر عبور ازصراط حقیقت دارد؛ پس عجب وخودبینی براي چیست؟ و اگر هرچیزي با قضا و قدر تحّقق پیدا می کند؛ پس غصه براي چیست؟ و اگر دنیا فانی و بی اعتبار است؛ پس اعتماد و دل بستن به آن، براي چیست؟

درکتاب «صراط المستقیم» می نویسد: مردی بر امام حسن علیه السـلام درشتی نموده وخود و پدر بزرگوارش راسب نمود،حضرت بر او نفرین کرد و جنسیت او رادگرگون نمود .آن مرد زن شدو موهاي ریشش ریخت. این امر در همه جا پخش شد، (و آبروي او رفت) زنش نزد امام حسن علیه السلام آمدو بر این امرگریست و درخواست عفو اونمود. ، امام حسن علیه السلام خداي متعال راخواند، او به حالت اولش برگشت .

محمد بن مسلم گوید: از امام باقر و امام صادق علیهما السلام شنیدم که می فرمودند: خداوندمتعال(چندچیز را ) در ازاي شهادت امام حسین علیه السلام عنایت فرمود: اینکه مقام امامت را نصیب فرزندان آن بزرگوار نمود،شفاي بیماريها رادر تربت مقدسش و اجابت دعا را در نزد قبر مطهر آن حضرت قرار داد. واین که روزهایی که زائران آن حضرت به زیارتش می روندو برمی گردندجزء عمر آنان محسوب نمی شود. محمد بن مسلم گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: این عنایاتی است که به برکت امام حسین علیه السلام به دوستان آن حضرت می رسد، پس خود آن بزرگوارچه مقام و منزلتی دارند؟ فرمود: خداي متعال، امام حسـین علیه السلام را به پیامبرخداصلی االله علیه وآله وسلم ملحق نمود، آن حضرت به همراه جّدبزرگوارش و در درجه ومنزلت پیامبرخداصلی االلهعلیه وآله وسلم است. آنگاه امام صادق علیه السلام این آیه شریفه را تلاوت فرمود: «وکسانی که ایمان آوردندو فرزندانشان به پیروي از آنان ایمان آوردند،فرزندانشان را به آنان ملحق میکنیم